24 Ekim 2008 Cuma

Boşluk

Karşımda dikilmiş, öyle gülüyordu. Sinir oldum, içim yanıyordu çünkü. Kapı çaldı, hızla ayağa kalktım oturduğum kenarları ahşap, eskimiş kadife kaplı koltuktan. Gözüm karardı. Kendime geldiğimde sesinden ürktüm, bağırıp duruyordu. Rengi uçmuştu onun da, korktuğu belliydi.

Ev arkadaşlığı başka bir şey. Hastalansan, ölsen kalsan onun haberi olur ilk, yardım eden de odur zor durumlarda. Ben de severim keratayı, ama bazen kavga ederiz, kızdırır beni. Saçma hareketleri de çoktur.

İşte canım yanarken böyle karşıma geçip güldüğü bir anda ona karşı hissettiğim tek şey nefret oluyor. Sorunlu biriyim, sık sık canım yanıyor. Aşık oluyorum, terk ediliyorum, ağlıyorum, anti depresanlara başlıyorum tekrar tekrar.

Dün ne oldu, söyleyeyim mi sizlere?

Film izleyelim, dedi. Yapardık öyle. Cips, kola, çekirdek, bira gibi abur cuburları doldurup getirirdik marketten, sonra da oturma odasındaki çekyata oturur, aramıza abur cuburları koyardık. Ha, unutuyordum az daha, bazen de mısır patlatırdık, ama dün yapmadık. Neyse, filmi koyduk, izlemeye başladık. Tıka basa yedik, içtik. Bira etkisini gösterdi, refleksler zayıfladı. Filmi yarıladık.

- Yiycen mi, dedi.
- Yok.
- Durdursana bi, elimi yıkıycam, şunları da götürelim mutfağa.

Space'e bastım. Taşıdık tabakları, bardak ve şişeleri mutfağa, tezgahın üstüne yığdık. Lavaboya gittik sonra, sırayla ellerimizi yıkadık. Geri döndük odaya, aynı şekilde oturduk, ayakları uzattık sandalyelere. Ama bir fark vardı, aramızda daha az boşluk vardı. Bir şey oldu, anlayamadım pek. O boşluk git gide azaldı. Ben yapmadım ama, oydu başlatan.

2 yorum:

İçimdeki Ayı dedi ki...

Uzun zaman sonra yeni bir yazının varlıgın hissedince bir hışınla açtım blogu ama yazı ile de öylece kala kaldım.

Durumlar, şartlar, olaylar, karakterler çok iyi bilinmeden yorum yapmak imkansız oluyor bazen.

Umarım sonu hayırlı olur.

wecarealot dedi ki...

:) Saçmasapan bir yazı oldu aslında. Tamamen gerçek dışı. Ev arkadaşlarımla ilgili öyle fantazilerim yok çok şükür :P

Yalnızlığın, çaresizliğin tavan yaptığı bir anda, yine kurtardı blog. Bu yüzden kapatıp gidemiyorum ya zaten.

Yeni siteniz hayırlı olsun efendim, tekrar rahatça internet kullanabilir olduğumda takip edeceğim.

Görüşmek dileğiyle...